Pasyon Shows, Patok ngayong Holy Week

(Naalala niyo ba yung dati kong entry tungkol sa Ash Wednesday? ... kung hindi niyo pa nababasa yun, pwes bahala na kayong mag-backread. n_n)

Makalipas ang aking hell week, at iba pang eksenang gumimbal din sa blogosperyo at sa bansang Pilipinas gaya ng muling pagtutuos nila Manny Pacquiao vs Manuel Marquez; komparison sa english prowess ng mga Binibining Pilipinas Janina San Miguel vs Melanie Marquez; pagkakahawig sa hitsura nila KenDee Pangilinan vs Ken Lee (Tulibu Dibu Douchoo), at kung ano-ano pa! Narito ako't buhay pa naman kahit naghihingalo. I'm feeling so much pressure right here, right now. My friends can't help me, or even my pamily. Eto pa, wait ... nawawalan na ako ng self-compidence sa sarili. Lahat na lang ng sabihin ko at gawin, pinupuna. Bawat palpak ko tinatawanan. Pati mga seryosong jokes ko, tinatawanan din. Ayoko na!!! Nagsasawa na ako sa mga mapanghusgang mata ng lipunan!!! Mapapasigaw na ako ng ... KEN LEE!!!! Wala na yatang nagmamahal sa'ken. Buti pa ang Araw, Mahal niyo. (waaah ... putong inamoy! ... nagiging EMO na ba ako? ... O HINDEEEE!!!)

KONSYENSYA: hoy, wag ka ngang mag-inarte dyan.
AKO: pero, pero, bakit ako na lang palagi ang mali? huhuhu. :(
KONSYENSYA: wag mong isipin yun. mali yang iniisip mo.
AKO: ayan, ayan, mali na naman ako! pero sige na nga, hindi na ako malulungkot. tatawanan ko na lang uli ang problema at panlalait ng mga hinayupak at perpektong tao. masaya na rin ako dahil at least, nalaman kong may konsyensya din pala ako at imperness, nakausap ko pa ha, kahit hindi naman safeguard ang gamit kong sabong pampaligo. n_n

(Disclaimer: Nais ko sanang ipagbigay alam sa lahat ng makakabasa nito na wala po akong kinalaman sa Holy Week. Bagaman ako'y si Holy Kamote, hindi po ako ang pasimuno o dahilan kung bakit tinaguriang banal ang linggong ito. At hindi rin ngayon panahon ng pag-aani ng mga banal na kamote.)

Ngayon ang simula ng tinatawag na "Holy Week" o sa wikang Kastila ay "Semana (week) + Santa (holy)". Hindi ko nga alam kung sinong translator ang nagmarunong sa pagliliwat ng salitang ingles na Holy Week sa wikang tagalog, at kung paano ito naging "Mahal na Araw". (Sige nga, ano ba sa ingles ng "mahal" tsaka "araw", holy week ba? Hindi ba mas bagay kung tatawaging "Banal na Sanglinggo"?)

Sa Pilipinas kung saan mas nakararami ang mga Romano Katoliko, ay patok na patok ang Pasyon Shows o yun bang mga Pabasa na kinakanta sa kani-kaniyang trip na tono at pahabaan ng hininga. Kung mapapadpad ka naman sa lalawigan ng Pampanga sa gitnang Luzon, ay maaari mong masaksihan ang iba't ibang madugong eksena ng mga Pilipinong Emo-slash-Deboto na nagsasadula ng buhay daw ni Kristo, pati na ang pagpapahirap dito hanggang sa ipako sa krus at mamatay. Ewan ko lang bakit after magpapako at pagod na ay umaatras ang mga deboto sa bingit ng kamatayan at pagkaubos ng dugo mula sa sterilized na pako. Maririnig mo na lang ang sigaw ng mga nagpapanggap na Kristo at sinasabi sa mga alalay niya, "ibaba niyo na ko, ibaba niyo na ko!". Di ba kaya epektib yung pagpapako ni Kristo kasi namatay talaga siya at nabuhay naman ulit after 3 days? Tsaka, kulang pa ba ang effort at power ni Kristo para mailigtas ang mga makasalanang nagbalik-loob na sa Kanya? Paano naman magiging epektib ang pagpepenetensya at pagpapapako ng mga gaya-gayang deboto kung hindi nila lubos na tutularan yung mismong pamumuhay, pagkamatay, at pagkabuhay-uli ni Kristo?

Sa Pilipinas ka nga lang makakakita ng ganyan — mga taong nuknukan ng mga pinaggagawang kasalanan sa nakalipas na 51 unholy weeks galing sa iba't ibang kalayawan, sabungan, bahay-alak na may kumukuti-kutitap na ilaw, at sa iba pang lugar naman na patay ang ilaw .... na dahil sa tradisyunal na pagdiriwang na ito ay isang linggo silang babawi sa mga nakalipas nilang katarantaduhan sa buhay at tutularan ang "pagkamatay ni Kristo" imbes na yung naging "pamumuhay sana ni Kristo".

Pero dahil one week na magmo-moment at mag-e emote ang mga kamote, asahan niyong walang ibang mapapanood sa tibilisyon kundi ang mga palabas na may kaugnayan sa kamatayan ni Kristo o sa iba pang biblikal na istorya pati na ang 10 commandments hanggang sa 7 last words (daw) ni Kristo.

• PALM SUNDAY = ito ang pasimula daw ng isang linggo pagbabanal. Ang palm ay "palaspas" sa tagalog, at hindi po "palad" ha. Iba na yung malinaw. Sa ibang araw mo na daw gawin ang Maryang Palad.



• HOLY MONDAY, HOLY TUESDAY, HOLY WEDNESDAY = Hindi ko po sila kilala. At hindi po sila kamag-anak ng mga Holy Kamote. Pero karaniwang ikinukwento ang pagtilaok daw ng manok ni San Pedro, hanggang sa paghuhudas ni Hudas, na matapos madulas ay tatlong balbas ang nalagas.



• MAUNDY THURSDAY = Hindi siya Monday Thursday ha. Ang salitang "maundy" ay galing sa "maundy money" o minted silver coins na pinamimigay noon ng British sovereign pag ganitong araw. Sa biblikal na aspeto naman, ito raw ang panahon kung kelan naghuling hapunan sina Kristo at mga apostol.



• GOOD FRIDAY = Dito madalas gawin ang Stations of the Cross. Hindi yan bagong istasyon ng bus, lrt o mrt. Yan yung paggunita ng mga kalbaryo ni Kristo na makailan daw na bumagsak ito sa pagbubuhat ng krus hindi dahil sa lampayatot ito kundi dahil pagod na raw at sumisimbulo sa mga ikinadadapa ng tao sa kasalanan. Dito rin isiningit ang tsismis na pinunasan daw ni Maryang Magdalena ang duguan at pawisang mukha ni Kristo na himalang na-photocopy sa ginamit na tela. (Bukod na istorya pa ito tungkol sa Shroud of Tourin). Bagaman ang mga kwento-kwentong ito ay hindi naman naikuwento ng mga manunulat ng Bibliya, ay pagbigyan na muna nating tanggapin sandali alang-alang kay Inang Kalikasan (I.K.). Kung ano ang kinalaman ni I.K., aba ewan ko. Narinig ko lang yang ikinuwento ng mga barbero sa amin.



• BLACK SATURDAY = Hindi po ito sponsored by Clear Shampoo, para magkaroon ng shining black, silky, at buhok na may libreng-dandruff. Sabi ng natutunan ko sa parochial school, ito ang araw na bawal ngumiti o magsaya. Mortal na kasalanan ang mag-joke o magbiro. Yung iba nga, bawal din daw maligo, magpakabusog, at iba pang gawaing maluluho. Dahil patay daw ang Diyos!!! (ows, di nga? na-shock naman ako sa balitang yan!) Kaya kung maghaharot kang bata ka, at masusugatan dahil sa pagkadapa at iba pang aksidente, hindi raw ito gagaling. Bakit kamo? Ano ka ba! Logic lang daw 'yun. Kung patay ang Diyos, e sino ang magpapagaling sa sugat mo, aber? Nasa bakasyon din ang mga doktor at nurse (baka nagsu-swimming). Huwag mo na lang itanong ulit kung bakit patay pala ang Diyos, na source of life sa buong universe, pero ikaw na abang tao ay buhay pa rin. Dahil hindi na yan kakayanin ng powers of logic para bigyang kasagutan ka nila Pader & Mader.



• EASTER SUNDAY = Ito ang tiyempo na bumangon na ulit si Kristo mula sa mga patay. Kaya ano pang hinihintay niyo? Tigilan na ang pag-i emo. Huwag ng malumbay at simulan ang muling pagsasaya, tawanan, pagpapakabusog, kainan, inuman, at i-ready na ang sarili para bumalik uli sa kinagawiang unholy weeks of the year. Let's have a panty ...este... party!!! Simulan na rin ang paghahanap ng Easter Eggs. Hindi ko lang tiyak kung ang nangitlog ba dyan ay isang kuneho na tinatawag ding Easter Bunny. Dahil wala naman akong alam na "Easter Chicken", o "Easter Goose", o iba pang pwedeng mangitlog. Siguro kung usapang itlog ang hanap niyo, baka masagot ni XienahGirL ng Chiksilog.com ang iba niyong katanungan.

Sa mga nagnanais namang makarinig ng magandang bersyon ng mga "PABASA NA KINAKANTA" o yung Pasyon Shows nga ... na tiyak na mas maa-appreciate mo at maa-absorb ang mensaheng hatid ng Pasyon imbes na mairita ka sa mga boses ng mga manang na talo pa ang nakalunok ng palaka at kuliglig na umiistorbo din sa iyong pagtulog tuwing gabi dahil sa lakas ng kanilang mga trompa ... inirerekomenda kong panoorin ninyo sa tv si Brod. Eli Soriano ng Ang Dating Daan sa UNTV channel 37. Nakakatuwang mapakinggan na may magaganda rin palang mensahe ang Aklat ng Pasyon na hango din ang ilan mula sa paborito kong libro.

Sige ha. Matagal ulit akong magwawala...este...mawawala. Maliligo pa ako sa holy water ng beach resorts. Kelangan ko kasing maghugas ng aking mga karumihan sa katawan para magtanggal ng radiation na nakukuha sa over-exposure sa computers & tv, at para mag-alis na rin ng kilo-kilong libag.

Pagbalik ko, pramis ... gwapo pa rin ako. Sana, makapag-bloghop na ulit ako. At sana ulit, wala ng mag-reklamo kung mahaba ang mga entry ko. Minsanan na nga lang ako kung magblog. Kayo naman. Pagbigyan niyo na 'ko. Holy Week naman e. n_n

Nagmamahal,
Araw ni HK

read more [+]

read less [-]

Ash, Ass Wednesday, dum-dum-dum-dugu-dum-dum, baby

MARK: chatolic k b? e bkt wala kang tanda sa noo mo?
HK: anong tanda? yung dumi ba?
MARK: gago! hindi dumi un. krus un pare. krus.
HK: bakit nmn ako magpapalagay ng crossed-shaped-dirt sa forehead, in front of my amazing brains?
MARK: ash wednesday kaya ngayon. symbol yun that we all came from dust, and from dust we shall all return.
HK: ganun pala yun, galing ka pala sa alabok. e bakit isang myerkules lang sa isang taon mo naalala yun? ulyanings ka na ba? di ba pwedeng araw-arawin yun para mas epektib ang veneration at virtue of humility?
MARK: di ba galing ka pa sa catholic school nung HS?
HK: oo, kasama ng mga virgin nuns and priests. bakit mo natanong?
MARK: naniniwala ka bang lahat tayo galing sa alabok at dun din babalik pag namatay na? nasa bible pa nga yun ah.
HK: oo nabasa ko nga sa bible yun. so what about it?
MARK: edi dapat magpalagay ka rin ng abo sa noo, as proof of your belief.
HK: ang sabi ko, nabasa ko nga yun. pero wala naman dung mababasa na magpalagay ng dumi sa noo.
MARK: wala bang ganun sa bible?
HK: oo pare. sige pag may nahanap kang verse, ako na gagawa ng book report mo.
MARK: deal yan ha. walang stir.
HK: sure. cge, simulan mo ng magbasa ng bible.
MARK: cge. happy ash wednesday. bye.
HK: hapi ass wednesday, toot. n_n

Ang Ash Wednesday ay isa sa mga selebrasyong katoliko na may pinakamalabong konsepto para sa'kin. Kasing labo ng abo na palaging nilalagay sa'kin noon. Inggitero nga ako sa mga klasmeyts kong laging maayos ang pagkakalagay ng plus sign at malinaw. May artistik touch at hindi mukhang graffiti lang. Kaya bata pa lang ako nun, alam ko ng mainggit dahil sa nakikitang unfairness and inequality. Hindi pantay-pantay maglagay si Pader ng asses sa aming noo. At pagka klasmeyts kong gurls, mas maayos yung gawa at malinaw. Pag boys naman, kung hindi mukhang thumbprint ng putek ang ichura-churva, madalas ay napaka abstract ng drowing ni Pader. May mukhang comma, period, check, isda, ampersand, bulate, butete, atbp. Malas ko nga nung one time na malinaw nga ang pagkakapahid sa'ken kaso naman malinaw ding capital x yun, imbis na +. Naging katawa-tawa tuloy ako sa buong klase. Happy talaga ang Wednesday na yun, kaso nga lang "for them". Hindi ko naman magawang burahin agad, dahil mabait ako at masunuring tanga ...ehem... masunuring bata. Pag nabura daw agad yun, it only proves that i'm a fucking sinner. Sabi ko naman sa sarili ko, paksyet pala kayo, eh sino bang hindi? (Hindi po ako nagmura sa bibig. Sa isip lang. Besides, matagal na rin yun at nagsori na ako kay Lord. Amen. n_n).

Hindi ko alam kung sino ang nagpakalat ng ganung konsepto. Parang yung ostiya din na ipapasubo sa'yo ang machong katawan daw ni Kristo in a form of a disk-bread that taste like sheet. Oo, lasang papel nga. Na kapag dumikit sa ngala-ngala mo ay super makasalanan ka higit sa mga rare human creatures with non-sticky hard palates.

Unfareness talaga!!! Dahil ang pagkakaalam ko ay both Body & Blood of Christ ang dapat na pagsaluhan sa Eucharist. Pero ang liit lang nung binigay sa'ken!!! Yung kay Pader naman, biggie size na nga, nagsolo pa dun sa drinks!!! Tapos, special treatment na naman pag gurls. Meron silang option na wag ipasubo directly yung ostiya kundi ilagay na lang ito palad ng kanilang mga malambot na kamay. Putakte talaga!!! Babae lang ba marunong mag-inarte sa dirty hands ng tagasubo? Anyways, past is past. That was then. I'm not bitter anymore. I'm now sweet anymore. Holy Sweet Potato. Yay!

At dahil Ass Wednesday nga raw ngayon, hayaan niyo munang magpost naman ako ng seryoso dito. Ngayon ang simula ng Lententide o ibig sabihin ay 40 days ka dapat mag-emo in a spiritual way hanggang sumapit ang Easter Sunday (March 23). Kaya naman, ipinagbabawal ko ngayon ang pag-smile, pagtawa, paghalakhak, at kung ano pa mang senyales ng mga ganito. No smileys, ok. (-_-). Bawal din muna kumain ng karne ang strict vegetarians. Ang vihilia ay ang abstinence sa pagkain ng meat. Lahat ng klase ng karne: baboy, baka, manok, isda, aso, at pussy. Magsisi na raw kayo! At yan din ang sabi ni Vice-Chancellor of the Archdiocese of Manila. Isang panawagan na bawasan ang sobrang materyalismo. Bawasan din ang mga katakawan, kamunduhan, kaadikan, kamolmall-an. Magtipid din ng mga plato. Konti lang daw kasi. Sabi niya, "brothers, contemplate. contemplate." hehehe. n_n (ay bawal nga palang tumawa. tsk.tsk.tsk. kaninong joke ba kasi galing yan?!)

OK. Seryoso. -_-
Ito talaga ang mga huling pananalita ni Pader Marinay sa kanyang artikulo sa Inquirer.net —

"In fact, our malls have more beauty parlors than bookstores. They are occasions of vanity, indulgence and materialism rather than of contemplation. Let us reflect on that this Ash Wednesday."

Kaya kung Katoliko ka, baka naman gusto mong sumunod sa mga payo ni Pader, this time? Please daw.

Pero kung matigas talaga ang bungo mo, heto na lang payo ko ang sundin mo.

(Instruction: Basahin ito ng mainam at pag-isipan. Remember, magmuni-muni. Isa pa, magmuni-muni. Ang sarap ulit-ulitin. Sounds like money.)

Narito ang isang maigsing Rap Song lyrics na bagong gawa ko lang at mainit-init pa.
Kaso, wala pang masyadong tono at lasa. Sori sa mga maseselan sa art quality at composition dahil hindi ako mahusay tumula. Lagyan na lang ng sarili mong tempo o beat, ala rapista, habang binabasa. Kung gusto mong sumayaw, bahala ka!


sabi mo,
ash wednesday ngayon.
sabi ko, so what?
wat dapat?

sabi mo,
lahat tayo galing sa abo.
Sabi ko, gago yu,
bat dinamay mo aku?

sabi mo,
nasa baybol ayaw mo?
sabi ko, si adam yung galing sa alabok,
ah basta ako, galing sa Diyos.

sabi ko ulit,
wag mo ng ipilit
yung di mo alam,
wag ka ngang makulit

sabi mo ulit,
ang tao galing sa alabok,
at babalik din sa alabok.

sabi ko,
holy kamote ako,
isang banal na tao,

ako'y gawa at nagmula sa Diyos
kaya sa kanya din babalik at patutubos

kung gusto mong bumalik sa lupa, ok fine
pero ako, bahala na. coz we're all next in line

basta kung swertehin bigla,
baka di na ako makipila sa madla
sasalubong sa ere, lilipad ng nakatingala

(kuha mo? malamang hinde.)

peace brodahs!
burikit dawn, hiyow!

(ulitin sa simula hanggang magsawa.)

Sinsero,
Holy Kamote

read more [+]

read less [-]

Anong Petsa Na? Patay Ka Sa Deadline

13 days na lang at Balentayms Day na!

Ngayon ay Febrero Uno. Alam ko namang may kalendaryo ka din sa kompyuter mo, at malinaw naman sigurong makikita pati sa bawat blogpost ko kung anong petsa na. Pero mukhang super slow moving pa rin ang traffic jam sa utak mo, kaya nais kong banggitin na Feb. 1 na ngayon. Now, does the date resounds anything to you?

Oo sabi. Ang kulit ko, dahil ang kulit mo! Today is Feb 1. 4 na lang ang kulang at aatakihin ka na sa puso dahil sa sobrang bagal mo makatunog sa gusto kong ipahiwatig.

Get's mo na? Get's ko na. Aw! Coke ko 'to!

Ayon sa naimbentong selebrasyon ng mga party pipolz noong unang panahong ang mga tao ay bored na bored na sa kanilang boring, repetitive, and pathetic lives, naisipan ng ilang mga nagmamarunong na mag-party at mag-set ng petsa kung kelan gagawin ito. Napaka-religious ng mga tao noon, na sa sobrang religious ay ginagalang at sinasamba agad ang kung anu-anong mythical beings at inanimate objects na hindi nila ma-explain kung ANO at BAKIT. So, yun na nga ang nangyari. It all started by a bunch of religious pipz na mahilig sa panties ...ehem... parties at celebrations. Until one time, nakita nilang ang daming nag-eemo na singles, at naghahanap din kung nasaan nga ba makikita ang pag-ibig. Kaso, hindi pa uso noon ang kanta ng Black-Eyed Peas, kaya hindi rin nila masagot. Bilang tugon ni Fafa Gelasius I sa suliraning ito, nagpauso siya ng araw ng pagdiriwang ng mga magsing-irog at naghahanap ng maiirog at mayuyugyog (dahil party nga). Ipinangalan niya ito in memory of his peyborit pet dog na si Balen Tayms. At dahil hindi alam ng marami ang tunay na istorya about his pet dog, nakalusot ito sa class rekord ng mga santo. Matagal din tiong naka-rehistro, until such time, na nabuking din ng mga sumunod na Fafa na hindi pala trulalung katauhan si Balen Tayms. Nahukay nila ang skeleton at fossils nito na obvious na hindi hawig sa tao o kahit sa monkey-eating-saging.

So what, kung hindi sya totoo?! Kung yung lalakeng Santa nga na tawa ng tawa ay peyborit pa rin ng mga tao every year at sikat na sikat pa rin, kahit alam din ng lahat na fictional lang din, wala namang kaso yun. No big deal. E ano kung hindi totoo? Ang mahalaga naman ay yung konsepto ng "pagbibigayan" tuwing Disyembre at ang "pagmamahalan" tuwing Pebrero. (Naks. Hangswet dabah?) Sabi nga rin nila, "it's the toot that counts". Kaya start counting the toots mga repapipz. 13 days and 13 nights na lang. Kung wala ka pang syota, jowa, o special someone hanggang sa mga oras na ito, ay wag ng magpa-petiks-petiks pa. Mapag-iiwanan ka ng byahe dahil sa katorse na ang deadline! Wag magpahuli sa uso, maki-puso.

Heto ang ilang tips ko para makahanap agad ng kapartner o syota in just a syorttaym. O kung meron ka ng partner, tips pa rin kung ano pa ang ilang dapat mong isaalang-alang.

1. URGENCY. Huwag masyadong maging choosy sa paghanap ng partner. Karaniwang nauubusan ng putaheng luto ni Lord ang mga nag-iinarte at mapili sa ulam. Kahit kaning-bahaw o tutong, lamang tiyan din yan. (Take note. Feb 14 ang deadline ha. Kung mahirap talagang masikmura ang mukha ng nakuhang syota at talo pa sa face value ng nginuya ng pusa saka niluwa, pwes, mag-break na agad pagdating ng akinse. One-day lang naman ang Araw ni Balen Tayms.)

//-- Kung sinunod mo ang #1 tip, malamang mabilis pa sa alas quatro ay may nakuha ka ng partner mula sa kanto. So you may now proceed to my next tip. --//

2. ECONOMICAL. Wag kalimutan ang panggastos. Hindi na uso ang libre ngayon. Asahan na sa Araw ng Pagmamahalan ay mahal din ang mga gastusin. Yung Boy Bawang nga PhP 1.25 na isa. Sa iba, 1.50. Lintek.

3. ENJOY. Wala na akong masyadong checheburecheng payo. Just enjoy the moment of the season. The season of love. After that, go back to your normal, boring, and pathetic lives, OK.

Ang galing di ba? Alam kong naging napaka-useful ng mga binanggit ko sa inyong tips. Lalo na kung isa ka dun sa tinutukoy kong pathetic ang life. Nonetheless, mga loveless, wag masyadong ma-excite at over-focused sa iisang petsa ng buwan ng Pebrero. Merong 29 days naman this month. Leap year kasi ang 2008. Mas maraming araw for us to love and be loved. Kaya wag ka nang magmaktol dyan. Dahil hindi totoo ang deadline. Because LIFE GOES ON hanggang sa AfterLife.

[Off-topic. Advance Happy Birthday nga pala sa friend kong si Carla na ipinanganak noong February 29th, 1988. This year, magpa-five years na sya. Yehey!!!]

Sinsero,
Holy Kamote

read more [+]

read less [-]

Fiesta of the Black Nazarene in Quiapo

[Attention: Because I am both HOLY and KAMOTE, I think this kind of topic is timely for me to discuss with you. I do not mean to desecrate the celebration. Because sacrilege is done against something holy and sacred. And I can't see any involvement of holiness there.] //-- hanep, napa-english ako dun a --//

"Pink is the New Black"- Pink Nazarene

Nagdaan na ang mausok at maingay na pagsalubong natin sa pagdating ng 2008, pero wala yatang kapaguran ang mga kapwa natin Pinoy sa magkakasunod na selebrasyon. Makalipas lang ang ilang mga araw, libo-libo namang debotong katoliko ang nagkumpulan sa masikip na Quiapo, Maynila. //-- Proud to be Pinoy na naman 'to — it's only in the Philippines, yebah! --//

Kung paanong minsang panahon sa kasaysayan ng Amerika na meron silang discrimination against black people o nigers, dito naman sa Pilipinas hindi tayo ganun. Manapa, sa'tin lang yata may ganitong pagdiriwang na sinasamba ang negro.

Naks naman. Tiyak na mapapaelibs natin ang maraming mata ng fowrangers sa kakaibang debosyon na inuukol ng tinatayang 100,000 katao na nakiumpok kahapon sa Quiapo.

Spectacular! Bukod sa benepisyong walang pasok ang ibang estudyante at nag-oopisina malapit dito, marami pang ibang exciting moments ang makikita lalo na't kung andun ka mismo sa lugar. Kaso wala ako doon kahapon. Ikaw ba, saan ka dun? Sa tibilisyon ko na lang kasi nasaksihan ang ilang pangyayari at sa mga larawan sa GMAnews at sa Flickr. Kung nasa mas mataas na vantage point ka nga ay mistulang langgam siguro kung pagmasdan yung 100 libo. Pero dahil nga wala ako dun sa Quiapo, hanggang mental images lang ang kaya kong isipin. At ito ang ilan sa mga pumasok sa isip ko:

• Colorful. Bukod sa Black Nazarene (na hinihintay yatang lumabas sa CR), nariyan din tiyak ang Yellow Team (nakasakay sa karosa), ang Maroon Team (na hardcore makipag-agawan sa lubid), ang White Team (karamihan ay mga madlang pipol with specially printed shirts ng magkakaibang version ng picture ng kanilang papa j.), at ang De-Color Team (na kinabibilangang ng mga pulis, medic, at iba pang backup assistance, tambay, deboto, dorobo, atbp.)

• Star-studded. Bukod sa kilalang deboto rin ang ating Vice President Noli De Castro, marami pang makikitang famous personalities sa event na ito. Aside from the Negrong Nazareno na galing pa sa Mexico, hindi mawawala ang mga agaw-eksenang Christ wannabes in complete costume and paraphernalias na maaaring may binibigay na babala na "katapusan na, katapusan na" o kaya naman ay nagweewee-wisik ng pagpapala.

• Action-packed. Sa dami ng tao, tiyak na di kayang masaksihan ng nagkalat na cameras ang bawat sulok at eksenang nagaganap. Isipin niyo ng lahat ang iba pang posibleng mangyari sa libo-libo at labu-labong kalahok na sumali sa pakontest na ito. Lahat nagkukumahog makahipo sa matigas na rebulto, sa mahabang lubid, o sa katabing malabot. Wala ding age limit dyan o weight-classes. Basta nandun, kahit sino pwedeng manalo //-- o matalo --//.

Alam niyo ba ang isa pang bagay na magkakapareho sa debotos? 'Yun ay ang nakayapak lang sila! Grabe pa sa Extra Challenge at Takeshi's Castle ang mainit na kalsada at mga posibleng supresa gaya ng mababait na bubog at iba pang tetanus objects, pako, barbeque sticks, tamtaks, at mainit na baga. //-- oops, eksaj na ba? --//

Lahat yan ay para sa iisang adhikain ng puso — ANG MAKAHIPO at tanghaling PANALO! Hindi ko alam ko kung may iba pang pinaka mimithing goal bukod dito. Ang iniisip pa marahil ng iba ay basta makahipo lang pwede na silang mamatay, kumbaga FULFILLMENT na 'yun.

At ayon nga sa pinakahuling balita na napanood ko kaninang umaga, meron ng tatlong (3) naka-attain ng fulfillment na 'yun. Congraduations sa kanila! Lelevel-up na sila na next stage o yugto ng buhay. Ay teka, na-game over lang yata dahil nabigo din silang makahipo until their last breath. //-- RIP --// Frustrated naman ang ibang nasaktan lang at may minor injuries sa paa, mga hinimatay, at mga nag-Vash Stampede.

Ayoko namang maging judgmental, pero sadyang nangangamote ako sa pag-intindi sa kapanatikuhan na ito! Nakakadismaya lang. Di ko maintindihan kung religious ba talaga ang mga debotong kamoteng ito o baka naman hilig lang talaga nila ang adventures at maghanap ng death challenges. Kung sinoman ang nakakaalam ng sagot, pakituro na lang sa'ken.

Matanong ko nga pala:

• Kelan pa nagpalabas si Lord ng Divine Decree na ang Enero a nueve ay okasyon para magtipon ng nakayapak para makahipo?

• Mahirap bang pakiusapan si Lord para magpamudmod ng pagpapala at sumagot ng prayer requests?

• Pwede bang pumunta ng naka-stealtoe shoes pero butas ang swelas, para may proteksyon kahit paano ang paa, daliri, at kuko mo?

• 'Yung few hardcore devotees lang ba na kayang makipagsikuhan ng mukha at nakahipo sa lubid ang bibigyan ng award ni Lord?
  

Marami pa sana akong gustong itanong at ipunto, hahaba nga lang masyado. Pero, sige huling hirit na 'to. Isipin niyo lang:

• Di ba ang mga langgam, kahit milyon-milyon pa sila kung mag-umpukan sa isang lugar, hindi nagkakasakitan sa isa't isa at wala namang nadidisgrasya?

Sinsero,
Holy Kamote

read more [+]

read less [-]