Anong Petsa Na? Patay Ka Sa Deadline

13 days na lang at Balentayms Day na!

Ngayon ay Febrero Uno. Alam ko namang may kalendaryo ka din sa kompyuter mo, at malinaw naman sigurong makikita pati sa bawat blogpost ko kung anong petsa na. Pero mukhang super slow moving pa rin ang traffic jam sa utak mo, kaya nais kong banggitin na Feb. 1 na ngayon. Now, does the date resounds anything to you?

Oo sabi. Ang kulit ko, dahil ang kulit mo! Today is Feb 1. 4 na lang ang kulang at aatakihin ka na sa puso dahil sa sobrang bagal mo makatunog sa gusto kong ipahiwatig.

Get's mo na? Get's ko na. Aw! Coke ko 'to!

Ayon sa naimbentong selebrasyon ng mga party pipolz noong unang panahong ang mga tao ay bored na bored na sa kanilang boring, repetitive, and pathetic lives, naisipan ng ilang mga nagmamarunong na mag-party at mag-set ng petsa kung kelan gagawin ito. Napaka-religious ng mga tao noon, na sa sobrang religious ay ginagalang at sinasamba agad ang kung anu-anong mythical beings at inanimate objects na hindi nila ma-explain kung ANO at BAKIT. So, yun na nga ang nangyari. It all started by a bunch of religious pipz na mahilig sa panties ...ehem... parties at celebrations. Until one time, nakita nilang ang daming nag-eemo na singles, at naghahanap din kung nasaan nga ba makikita ang pag-ibig. Kaso, hindi pa uso noon ang kanta ng Black-Eyed Peas, kaya hindi rin nila masagot. Bilang tugon ni Fafa Gelasius I sa suliraning ito, nagpauso siya ng araw ng pagdiriwang ng mga magsing-irog at naghahanap ng maiirog at mayuyugyog (dahil party nga). Ipinangalan niya ito in memory of his peyborit pet dog na si Balen Tayms. At dahil hindi alam ng marami ang tunay na istorya about his pet dog, nakalusot ito sa class rekord ng mga santo. Matagal din tiong naka-rehistro, until such time, na nabuking din ng mga sumunod na Fafa na hindi pala trulalung katauhan si Balen Tayms. Nahukay nila ang skeleton at fossils nito na obvious na hindi hawig sa tao o kahit sa monkey-eating-saging.

So what, kung hindi sya totoo?! Kung yung lalakeng Santa nga na tawa ng tawa ay peyborit pa rin ng mga tao every year at sikat na sikat pa rin, kahit alam din ng lahat na fictional lang din, wala namang kaso yun. No big deal. E ano kung hindi totoo? Ang mahalaga naman ay yung konsepto ng "pagbibigayan" tuwing Disyembre at ang "pagmamahalan" tuwing Pebrero. (Naks. Hangswet dabah?) Sabi nga rin nila, "it's the toot that counts". Kaya start counting the toots mga repapipz. 13 days and 13 nights na lang. Kung wala ka pang syota, jowa, o special someone hanggang sa mga oras na ito, ay wag ng magpa-petiks-petiks pa. Mapag-iiwanan ka ng byahe dahil sa katorse na ang deadline! Wag magpahuli sa uso, maki-puso.

Heto ang ilang tips ko para makahanap agad ng kapartner o syota in just a syorttaym. O kung meron ka ng partner, tips pa rin kung ano pa ang ilang dapat mong isaalang-alang.

1. URGENCY. Huwag masyadong maging choosy sa paghanap ng partner. Karaniwang nauubusan ng putaheng luto ni Lord ang mga nag-iinarte at mapili sa ulam. Kahit kaning-bahaw o tutong, lamang tiyan din yan. (Take note. Feb 14 ang deadline ha. Kung mahirap talagang masikmura ang mukha ng nakuhang syota at talo pa sa face value ng nginuya ng pusa saka niluwa, pwes, mag-break na agad pagdating ng akinse. One-day lang naman ang Araw ni Balen Tayms.)

//-- Kung sinunod mo ang #1 tip, malamang mabilis pa sa alas quatro ay may nakuha ka ng partner mula sa kanto. So you may now proceed to my next tip. --//

2. ECONOMICAL. Wag kalimutan ang panggastos. Hindi na uso ang libre ngayon. Asahan na sa Araw ng Pagmamahalan ay mahal din ang mga gastusin. Yung Boy Bawang nga PhP 1.25 na isa. Sa iba, 1.50. Lintek.

3. ENJOY. Wala na akong masyadong checheburecheng payo. Just enjoy the moment of the season. The season of love. After that, go back to your normal, boring, and pathetic lives, OK.

Ang galing di ba? Alam kong naging napaka-useful ng mga binanggit ko sa inyong tips. Lalo na kung isa ka dun sa tinutukoy kong pathetic ang life. Nonetheless, mga loveless, wag masyadong ma-excite at over-focused sa iisang petsa ng buwan ng Pebrero. Merong 29 days naman this month. Leap year kasi ang 2008. Mas maraming araw for us to love and be loved. Kaya wag ka nang magmaktol dyan. Dahil hindi totoo ang deadline. Because LIFE GOES ON hanggang sa AfterLife.

[Off-topic. Advance Happy Birthday nga pala sa friend kong si Carla na ipinanganak noong February 29th, 1988. This year, magpa-five years na sya. Yehey!!!]

Sinsero,
Holy Kamote

read more [+]

read less [-]

Fiesta of the Black Nazarene in Quiapo

[Attention: Because I am both HOLY and KAMOTE, I think this kind of topic is timely for me to discuss with you. I do not mean to desecrate the celebration. Because sacrilege is done against something holy and sacred. And I can't see any involvement of holiness there.] //-- hanep, napa-english ako dun a --//

"Pink is the New Black"- Pink Nazarene

Nagdaan na ang mausok at maingay na pagsalubong natin sa pagdating ng 2008, pero wala yatang kapaguran ang mga kapwa natin Pinoy sa magkakasunod na selebrasyon. Makalipas lang ang ilang mga araw, libo-libo namang debotong katoliko ang nagkumpulan sa masikip na Quiapo, Maynila. //-- Proud to be Pinoy na naman 'to — it's only in the Philippines, yebah! --//

Kung paanong minsang panahon sa kasaysayan ng Amerika na meron silang discrimination against black people o nigers, dito naman sa Pilipinas hindi tayo ganun. Manapa, sa'tin lang yata may ganitong pagdiriwang na sinasamba ang negro.

Naks naman. Tiyak na mapapaelibs natin ang maraming mata ng fowrangers sa kakaibang debosyon na inuukol ng tinatayang 100,000 katao na nakiumpok kahapon sa Quiapo.

Spectacular! Bukod sa benepisyong walang pasok ang ibang estudyante at nag-oopisina malapit dito, marami pang ibang exciting moments ang makikita lalo na't kung andun ka mismo sa lugar. Kaso wala ako doon kahapon. Ikaw ba, saan ka dun? Sa tibilisyon ko na lang kasi nasaksihan ang ilang pangyayari at sa mga larawan sa GMAnews at sa Flickr. Kung nasa mas mataas na vantage point ka nga ay mistulang langgam siguro kung pagmasdan yung 100 libo. Pero dahil nga wala ako dun sa Quiapo, hanggang mental images lang ang kaya kong isipin. At ito ang ilan sa mga pumasok sa isip ko:

• Colorful. Bukod sa Black Nazarene (na hinihintay yatang lumabas sa CR), nariyan din tiyak ang Yellow Team (nakasakay sa karosa), ang Maroon Team (na hardcore makipag-agawan sa lubid), ang White Team (karamihan ay mga madlang pipol with specially printed shirts ng magkakaibang version ng picture ng kanilang papa j.), at ang De-Color Team (na kinabibilangang ng mga pulis, medic, at iba pang backup assistance, tambay, deboto, dorobo, atbp.)

• Star-studded. Bukod sa kilalang deboto rin ang ating Vice President Noli De Castro, marami pang makikitang famous personalities sa event na ito. Aside from the Negrong Nazareno na galing pa sa Mexico, hindi mawawala ang mga agaw-eksenang Christ wannabes in complete costume and paraphernalias na maaaring may binibigay na babala na "katapusan na, katapusan na" o kaya naman ay nagweewee-wisik ng pagpapala.

• Action-packed. Sa dami ng tao, tiyak na di kayang masaksihan ng nagkalat na cameras ang bawat sulok at eksenang nagaganap. Isipin niyo ng lahat ang iba pang posibleng mangyari sa libo-libo at labu-labong kalahok na sumali sa pakontest na ito. Lahat nagkukumahog makahipo sa matigas na rebulto, sa mahabang lubid, o sa katabing malabot. Wala ding age limit dyan o weight-classes. Basta nandun, kahit sino pwedeng manalo //-- o matalo --//.

Alam niyo ba ang isa pang bagay na magkakapareho sa debotos? 'Yun ay ang nakayapak lang sila! Grabe pa sa Extra Challenge at Takeshi's Castle ang mainit na kalsada at mga posibleng supresa gaya ng mababait na bubog at iba pang tetanus objects, pako, barbeque sticks, tamtaks, at mainit na baga. //-- oops, eksaj na ba? --//

Lahat yan ay para sa iisang adhikain ng puso — ANG MAKAHIPO at tanghaling PANALO! Hindi ko alam ko kung may iba pang pinaka mimithing goal bukod dito. Ang iniisip pa marahil ng iba ay basta makahipo lang pwede na silang mamatay, kumbaga FULFILLMENT na 'yun.

At ayon nga sa pinakahuling balita na napanood ko kaninang umaga, meron ng tatlong (3) naka-attain ng fulfillment na 'yun. Congraduations sa kanila! Lelevel-up na sila na next stage o yugto ng buhay. Ay teka, na-game over lang yata dahil nabigo din silang makahipo until their last breath. //-- RIP --// Frustrated naman ang ibang nasaktan lang at may minor injuries sa paa, mga hinimatay, at mga nag-Vash Stampede.

Ayoko namang maging judgmental, pero sadyang nangangamote ako sa pag-intindi sa kapanatikuhan na ito! Nakakadismaya lang. Di ko maintindihan kung religious ba talaga ang mga debotong kamoteng ito o baka naman hilig lang talaga nila ang adventures at maghanap ng death challenges. Kung sinoman ang nakakaalam ng sagot, pakituro na lang sa'ken.

Matanong ko nga pala:

• Kelan pa nagpalabas si Lord ng Divine Decree na ang Enero a nueve ay okasyon para magtipon ng nakayapak para makahipo?

• Mahirap bang pakiusapan si Lord para magpamudmod ng pagpapala at sumagot ng prayer requests?

• Pwede bang pumunta ng naka-stealtoe shoes pero butas ang swelas, para may proteksyon kahit paano ang paa, daliri, at kuko mo?

• 'Yung few hardcore devotees lang ba na kayang makipagsikuhan ng mukha at nakahipo sa lubid ang bibigyan ng award ni Lord?
  

Marami pa sana akong gustong itanong at ipunto, hahaba nga lang masyado. Pero, sige huling hirit na 'to. Isipin niyo lang:

• Di ba ang mga langgam, kahit milyon-milyon pa sila kung mag-umpukan sa isang lugar, hindi nagkakasakitan sa isa't isa at wala namang nadidisgrasya?

Sinsero,
Holy Kamote

read more [+]

read less [-]